প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে (PM Narendra Modi) তেওঁৰ ৰেডিঅ' অনুষ্ঠান মান কী বাত (100th Episodes of Mann ki Baat)ৰ ১০০ সংখ্যক খণ্ডত কয় যে পঞ্চাশ বছৰ আগতে মই এইবাবে ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱা নাছিলো যে এদিন মোৰ নিজৰ দেশৰ জনসাধাৰণৰ সৈতে সম্পৰ্ক কঠিন হওক। যিসকল দেশবাসী মোৰ বাবে সকলো, মই তেওঁলোকক বাদ দি জীয়াই থাকিব নোৱাৰিলোঁ। মন কি বাতে মোক এই প্ৰত্যাহ্বানৰ সমাধান দিলে। প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে কয় যে ‘মন কী বাত’ মোৰ বাবে কেৱল এটা অনুষ্ঠান নহয়, ই এক বিশ্বাস, পূজা, উপবাস। প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে কয় যে ২০৭৪ চনত দিল্লীলৈ অহাৰ পিছত মই দেখিলোঁ যে ইয়াৰ জীৱনটো বহুত বেলেগ। কামৰ প্ৰকৃতি বেলেগ, দায়িত্ব বেলেগ, চৰ্ত আৰু পৰিস্থিতি, নিৰাপত্তাৰ ফ্ৰিল, সময়সীমাও বেলেগ।
প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে কয় যে "প্ৰাৰম্ভিক দিনত আগতে বেলেগ অনুভৱ হৈছিল, খালী খালী লাগিছিল। পঞ্চাশ বছৰ আগতে মই ঘৰৰ পৰা ওলাই যোৱা নাছিলো কাৰণ এদিন নিজৰ দেশৰ মানুহৰ লগত যোগাযোগ কৰাটো কঠিন হৈ পৰিব। যিসকল দেশবাসী মোৰ সকলো, মই তেওঁলোকৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ থাকিব নোৱাৰিলোঁ। ‘মন কি বাত’ই মোক এই প্ৰত্যাহ্বানৰ সমাধান দিলে, সাধাৰণ মানুহৰ সৈতে সংযোগ স্থাপনৰ এক উপায়। কাৰ্যালয় আৰু প্ৰট’কল ব্যৱস্থাটোৰ মাজতে সীমাবদ্ধ হৈ থাকিল আৰু জনসাধাৰণৰ আৱেগ, লগতে কোটি কোটি মানুহৰ, মোৰ আৱেগ, পৃথিৱীৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ হৈ পৰিল।"